Avrupa Komisyonu, Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması’nın (SKDM) nihai uygulama aşaması kapsamında üçüncü ülkelerde ödenen karbon fiyatlarına ilişkin uygulama hakkında bir rapor yayımladı.
Sanayi kuruluşları, hükümetler ve şirketlerden, yabancı karbon fiyatlandırma sistemlerinin SKDM çerçevesinde nasıl tanınması gerektiğine ilişkin görüşler toplandı.
Çelik sektörü güvenilir ETS sistemlerinin tanınmasını destekliyor
Sektör paydaşları özellikle İngiltere Emisyon Ticaret Sistemi (UK ETS) ve Çin ETS sistemi gibi güvenilir yabancı karbon fiyatlandırma mekanizmalarının tanınmasını destekledi.
Ancak çelik sektöründen birçok katılımcı, yalnızca açık, doğrulanabilir ve fiilen ödenmiş karbon maliyetlerinin SKDM yükümlülüklerinden düşülebilecek maliyetler olarak kabul edilmesi gerektiğini vurguladı.
AB çelik sektörü temsilcileri, dolaylı sübvansiyonların, gizli telafi mekanizmalarının ve enerji vergilerinin düşülebilir karbon maliyeti olarak kabul edilmemesi gerektiğini savundu. Katılımcılara göre geniş kapsamlı indirimlerin kabul edilmesi SKDM’nin çevresel bütünlüğünü zayıflatabilir ve rekabet koşullarını bozabilir.
Çifte fiyatlandırma endişe yaratmaya devam ediyor
Çelik üreticileri, SKDM kapsamında “çifte fiyatlandırma” riskinin önlenmesi gerektiğinin altını çizdi.
Sektör temsilcileri, üçüncü ülkelerdeki emisyon ticaret sistemleri kapsamında zaten ödenmiş karbon maliyetlerinin tam olarak tanınmasının karbon kaçağını ve rekabet bozulmalarını önlemek açısından kritik olduğunu belirtti. Bununla birlikte AB’li çelik şirketlerinin birçoğu, SKDM’nin etkinliğini korumak amacıyla karbon fiyat indirimleri konusunda ihtiyatlı yaklaşımı destekledi.
İadeler ve telafi mekanizmaları konusunda görüş ayrılıkları
İstişare süreci, iadeler ve telafi mekanizmalarının nasıl değerlendirileceği konusunda ciddi görüş ayrılıklarını ortaya koydu.
AB’li sektör paydaşları, yurt dışında fiilen ödenen karbon fiyatı hesaplamalarına geri ödeme mekanizmalarının kesinlikle dahil edilmemesi gerektiğini dile getirdi. Buna karşılık üçüncü ülke temsilcilerinin çoğu, iklimle bağlantılı maliyetler, vergiler ve üretim bazlı yükümlülüklerin daha geniş şekilde tanınmasını savundu.
Çelik sektörü belgeleme gereklilikleri talep ediyor
Ödeme kanıtı yükümlülükleri konusunda çelik sektörü temsilcileri, pratik ve standartlaştırılmış belge sistemleri kullanılmasını talep etti.
Önerilen kanıt türleri arasında devlet tarafından verilen ödeme makbuzları, enerji faturaları ve sertifikalı ETS ödeme kayıtları yer aldı. Katılımcılar, aşırı karmaşık raporlama yükümlülüklerinin çok sayıda tedarikçi ve ara ürün içeren çelik tedarik zincirlerinde yönetilmesinin zor olacağı uyarısında bulundu.
“Fiilen ödenen karbon fiyatı” tartışması
En hassas teknik konulardan birinin “fiilen ödenen karbon fiyatı” tanımı olduğu aktarıldı. Paydaşlar, SKDM’nin yalnızca doğrudan ETS maliyetlerini mi yoksa üretimle bağlantılı daha geniş iklim maliyetlerini de mi dikkate alması gerektiğini tartıştı.
Bazı katılımcılar metodolojinin parasal karbon maliyetlerinden ziyade gerçek emisyon azaltımlarına daha fazla odaklanması gerektiğini savundu. Diğerleri ise birden fazla karbon fiyatlandırma aracının tek bir tanınmış karbon fiyatı altında birleştirilmesine imkân tanıyacak sistemler önerdi.
Gönüllü karbon kredileri tartışmalı olmaya devam ediyor
Raporda ayrıca gönüllü karbon kredileri ve Paris Anlaşması kapsamındaki Madde 6 kredilerine ilişkin görüş ayrılıklarına da dikkat çekildi. Bazı ülkeler ve sektör temsilcileri, bu kredilerin ulusal uyum sistemlerine entegre edilmesi halinde SKDM indirimleri kapsamında kabul edilmesi gerektiğini vurguladı.
Ancak diğer paydaşlar, çifte sayım riski, zayıf doğrulama standartları ve yetersiz çevresel bütünlük endişeleri nedeniyle bu yaklaşıma karşı çıktı. Bazı katılımcılar, yalnızca resmi olarak düzenlenen ve devlet tarafından zorunlu tutulan karbon fiyatlandırma sistemlerinin SKDM kapsamında kabul edilmesi gerektiğini vurguladı.
