Geçtiğimiz hafta Dubai’de düzenlenen Middle East Iron & Steel Conference’ta (MEIS) yeşil çeliğe geçiş sürecinin gelişimi ve çelik ticaret akışlarındaki değişimler öne çıkan başlıklar arasındaydı. İlk bakışta ağırlıklı olarak yüksek fırın ve bazik oksijen fırın kullanan Asyalı çelik üreticilerinin Avrupa’daki Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM) uygulamasından en çok etkilenecek kesim olduğu düşünülse de kaynaklara göre Asya’dan yapılan çelik ihracatı üzerinde en büyük etkiyi koruma önlemleri yaratacak.
İskoçya merkezli enerji araştırma ve danışmanlık şirketi Wood Mackenzie’nin Çelik Piyasaları Departmanı Başkanı Priyanka Agrawal panelde yaptığı konuşmada, “Asya'daki fiyatlar en az 20$/mt daha düşük olduğu için özellikle Hindistan AB’ye yönelik istikrarlı bir ihracat seviyesine sahip. Ancak genel olarak Asya’dan Avrupa’ya yapılan çelik ihracatı SKDM’den ziyade kotalar nedeniyle azalacak çünkü Asya ve Çin’deki baz fiyatlar çok düşük,” dedi.
Bilindiği üzere AB, Ekim ayında açıkladığı yeni düzenleme kapsamında vergisiz ithalat tonajını 2024 yılı kotalarına kıyasla %47 düşüşle yıllık 18,3 milyon mt ile sınırlandıracak ve kota aşımına uygulanacak vergiyi 2026’nın ikinci yarısından itibaren %50’ye çıkaracak. Konferans sırasında SteelOrbis’e konuşan Avrupa merkezli bir kaynak, “Yeni koruma önlemlerine Endonezya’nın da dahil edileceğini düşünüyorum, böylece özellikle sıcak rulo sacda bu büyük ve ucuz malzeme akışı ciddi şekilde azalacak,” dedi. Ayrıca AB, piyasadaki hileli ithalatı önlemek amacıyla çeliğin nerede eritildiğini ve döküldüğünü belgelemeyi gerektiren zorunluluğu da uygulamaya geçirmeyi planlıyor. Ancak büyük ölçekli Asyalı tedarikçilerin çoğu bu uygulamaya uyum sağlamaya hazır değil.
Asya’daki karbonsuzlaşma faaliyetleriyle ilgili tartışmalarda odak noktası Çin’in 2030’da karbon emisyon zirvesine ulaşma ve 2060’a kadar üretimi karbondan arındırma hedefi oldu. Jianlong Group Genel Müdür Yardımcısı Star Liu panelde yaptığı konuşmada Çinli üreticilerin bu hedeflere ulaşmak için mevcut kapasitelere yönelik ultra düşük emisyon yatırımlarına odaklandığını söyledi. Çin’in ayrıca yeşil çelik alanında yurt dışı değer zincirini geliştirmeye büyük ilgi gösterdiğini belirten Liu, “Düşük karbonlu çeliğe yönelik talep hem yerel hem ihracat pazarlarından geliyor ve artan talebe rağmen neredeyse hiç arz yok,” ifadelerini kullandı. Jianlong Group, 2024 yılında 39,37 milyon mt üretimle dünyanın 7. büyük çelik üreticisiydi. Üretici Çin’deki tesislerinin yanı sıra Malezya’daki 2,7 milyon mt kapasiteli Eastern Steel tesisine de sahip.
Asya panelinde ele alınan son ve en önemli başlık ise Asyalı şirketler arasında bile giderek artan doğrudan indirgenmiş demir (DRI) ve sıcak briketlenmiş demir (HBI) projeleri oldu. Tenova Başkanı ve CEO’su Stefano Maggiolino, artan korumacı önlemler nedeniyle Asyalı üreticilerin dış piyasalara satış yapmak adına bu piyasalara yatırım yaptığını belirtti. Maggiolino, Hyundai’ın ABD’ye yaptığı 2,7 milyon mt kapasiteli DRI-elektrik ark ocağı projesini örnek göstererek DRI üretiminin karbonsuzlaşma faaliyetlerinde hayati önem taşıdığını söyledi. Maggiolino ayrıca Kasım ayının ilk yarısında Nippon Steel’in Japonya’nın ilk DRI tesisini devreye aldığını aktardı.
Öte yandan konferansta pek çok Çinli üreticinin büyük boyutlu hidrojen bazlı projeler geliştirdiği ifade edildi. Ansteel, bu yılın Eylül ayında hidrojen bazlı pilot tesisinde ilk DRI üretimini gerçekleştirirken, HBIS’in hedefi ise düzenli olarak 250 kg/mt karbon salımı seviyesini yakalayıp Avrupa’ya ihracatı kolaylaştırmak. Son olarak Baosteel Zhanjiang Iron & Steel için Sinosteel E&T tarafından geliştirilen ve yıllık 1 milyon mt DRI kapasitesine sahip hidrojen bazlı tesisin Çin’de yeşil çeliğin geleceğini şekillendireceği belirtildi.
