Latin Amerika Çelik Üreticileri Birliği (Alacero) Genel Direktörü Ezequiel Tavernelli ile 2025 yılı değerlendirmelerini ve 2026 yılı beklentilerini konuştuk.
2025’i nasıl değerlendiriyorsunuz?
2025, Latin Amerika çelik sektörü için son derece zorlu bir yıl oldu. Kırılgan bir makroekonomik ortam ve eşit olmayan koşullar altında artan uluslararası ticaret baskısı yıla damgasını vurdu. Bölge genelinde çelik tüketimi artmazken, yerel sanayi çoğu durumda normal piyasa koşullarını yansıtmayan fiyatlarla ithal edilen ürünlerden kaynaklanan giderek yoğunlaşan rekabetle karşı karşıya kaldı.
Somut olarak bakıldığında Latin Amerika’da yassı çelik ürünlerinde görünür tüketimin 2025’i yıllık bazda %-0,6 değişimle yaklaşık 72,7 milyon ton seviyesinde kapatması bekleniyor. Bu sonuç, bölge genelinde heterojen bir tabloya işaret ediyor: Arjantin ve Brezilya gibi ülkelerde toparlanmalar görülürken (+%14,9 ve +%5,0), Meksika ve Kolombiya gibi diğer önemli pazarlarda belirgin düşüşler yaşandı (-%10,5 ve -%3,4). Aynı zamanda bölgesel üretim gerilerken, ithalat pazar payını artırmaya devam etti ve 2025 sonu itibarıyla görünür tüketimin neredeyse %40’ına (%39,7) ulaşması bekleniyor.
Bu tabloya giderek daha endişe verici bir olgu da ekleniyor: otomotiv, makine, beyaz eşya ve diğer dayanıklı tüketim malları gibi çelik içeren mamul ürün ithalatındaki (dolaylı çelik ithalatı) artış. Bu süreç, yalnızca yerel çelik üretimini ikame etmekle kalmayıp girdi tedarikçilerinden nihai imalat sektörlerine kadar tüm sanayi değer zincirini etkileyerek dış rekabetin etkisini büyütüyor. Sonuç olarak bölgede katma değer üretimi, istihdam ve üretim kabiliyetleri azalıyor.
Bu bağlamda 2025, çeliğin izole bir sektörel konu olarak değil, ekonomik kalkınma ve bölgesel rekabet gücü açısından stratejik bir mesele olarak ele alınması gerektiğini açık biçimde ortaya koydu.
2026 için beklentileriniz neler?
2026’ya bakıldığında Latin Amerika’nın önemli yapısal güçlü yanları bulunuyor: küresel ortalamaya kıyasla daha temiz bir enerji matrisi, bölgesel tüketimi karşılayabilecek modern ve verimli sanayi kapasitesi, nitelikli insan kaynağı, stratejik doğal kaynaklar ve modernizasyon, verimlilik ve sürdürülebilirliğe istikrarlı şekilde yatırım yapan bir çelik sektörü.
2025’te gözlenen yüksek ithalat seviyesi — doğrudan ithalatta bölgesel tüketimin %40’ına yaklaşılması ve buna ek olarak dolaylı çelik ithalatındaki artış — 2026 için öne çıkan temel zorluklardan birini oluşturuyor. Bu yalnızca çelik piyasasının gidişatıyla ilgili değil, aynı zamanda bölgenin uluslararası rekabet gücüne sahip bir sanayi dokusunu koruma ve geliştirme kapasitesiyle ilgili bir konu.
Buna ek olarak 2026, küresel ticaret kurallarında artan belirsizlikler ve bölgeyi etkileyebilecek jeopolitik gerilimlerle şekillenecek bir yıl olmaya aday.
Latin Amerika’nın güçlü yanlarının daha fazla üretim, yatırım ve sanayi istihdamına dönüşebilmesi için oyunun kurallarının net ve öngörülebilir olması, eşit rekabet koşullarının sağlanması, gerektiğinde etkin ticaret savunma araçlarının kullanılması ve yerel katma değer ile üretim bağlantılarını teşvik eden politikaların uygulanması hayati önem taşıyor: yani eşit bir oyun alanına ihtiyaç var. Alacero olarak 2026’nın daha entegre bir bölgesel gündemin oluştuğu, hükümetler ve uluslararası kuruluşlarla iş birliğinin derinleştirildiği ve kamu ile özel sektör kararlarını destekleyecek stratejik bilginin sunulmaya devam ettiği bir yıl olmasını umuyoruz.
Şirketler, hükümetler ve toplumun ortak hedefler için hareket etmesi sağlanırsa 2026 Latin Amerika için daha güçlü, daha sürdürülebilir ve daha umut vadeden bir çelik sektörünün temellerinin atıldığı kilit bir yıl olabilir. Eşit rekabet koşulları sağlandığında Latin Amerika sanayisi, bölgenin kalkınması için sahip olduğu kaynakları, yeteneği ve kapasiteyi ortaya koyarak rekabet edebilir ve değerini kanıtlayabilir.
2025 arka planı
Latin Amerika çelik sektörü için makroekonomik perspektifler: 2025 görünümü ve Çin’in haksız rekabetinin etkisi
Latin Amerika, pandemi kaynaklı ekonomik dengesizliklerden yavaş yavaş çıkıyor olsa da bölge hâlâ düşük büyüme döngüsüne sıkışmış durumda. Enflasyonun düşürülmesi sürecinin sonuna yaklaşılırken ekonomik görünüm kısmen iyileşse de zorluklar sürüyor. 2024 için görünümde mütevazı bir iyileşme görülmesine rağmen (%1,6 büyüme), 2025 büyüme tahmini %2,4’ten %1,9’a aşağı yönlü revize edildi (Alacero, IMF verilerine dayalı olarak Latin Amerika’nın altı ana ekonomisi için). Söz konusu revizyon, bölgedeki ekonomik gidişatı şekillendirmeye devam eden hem iç hem de dış zorluklara dayanıyor.
Ekonomik zorluklar ve çelik tüketimi görünümü
Bölgenin büyüme beklentileri çeşitli faktörler tarafından baskılanıyor. Dış cephede, ABD’de Donald Trump’ın başkanlık seçimlerini kazanmasıyla birlikte daha yüksek faiz ihtimali ve sıkı finansal koşullar öne çıkıyor. Buna jeopolitik gerilimler ve olağandışı hava olaylarının artışı eklendiğinde ekonomik istikrar açısından ciddi riskler oluşuyor. İç tarafta ise yeniden enflasyonist baskıların ortaya çıkması olasılığı, sıkı para politikalarına yol açarak özellikle inşaat ve imalat gibi çeliğin ana tüketicisi olan sektörlerde tüketim ve yatırımı daha da zayıflatabilir.
Latin Amerika çelik sektöründe tüketimin, ağırlıklı olarak altyapı ve otomotiv gibi sektörler sayesinde ılımlı bir artış göstermesi bekleniyor. Ancak bu talep artışı büyük ölçüde ithalat yoluyla karşılanıyor, özellikle Çin kaynaklı ürünler öne çıkıyor. Yabancı çeliğe artan bağımlılık, bölgenin daha ucuz ve düşük kaliteli ithalatla başa çıkmakta zorlanan yerel üretim yapısının bir yansıması. Bu durum yalnızca çelik üreten sektörlerdeki nitelikli istihdamı tehdit etmekle kalmıyor, aynı zamanda yerli çeliğe dayanan katma değerli sektörler üzerinde de baskı oluşturuyor.
Çin’in haksız rekabetinin etkisi
Çin’in küresel çelik piyasasındaki hakimiyeti, Latin Amerika çelik sektörü için en büyük zorluklardan biri. Yoğun devlet sübvansiyonları nedeniyle yapay olarak düşük fiyatlarla satılan Çin menşeli çelik ihracatı, Latin Amerikalı üreticiler için eşit olmayan bir rekabet ortamı yaratıyor. Bölge piyasası giderek daha fazla düşük maliyetli Çin çeliğiyle dolarken, yerel üreticiler bu fiyatlarla rekabet edemiyor. Sonuç olarak pazar payı kaybı, yerel üretime yapılan yatırımlarda azalma ve potansiyel istihdam kayıpları gündeme geliyor.
2025’te, Çin’in fazla üretimini uluslararası pazarlara yönlendirme çabalarıyla bu baskının artması bekleniyor. Ucuz Çin çeliğindeki artış, özellikle birçok Latin Amerika ülkesinin mali kısıtlar nedeniyle gümrük vergileri gibi ticaret bariyerlerini uygulamakta zorlanması sonucu yerel sanayileri daha da zayıflatabilir. Bu durum, bölgenin ithalata bağımlılığını artırarak yerel üretim kabiliyetlerini aşındırabilir ve bu kritik sektörde ekonomik özerkliği tehdit edebilir.
Çin rekabetinin etkisini azaltmaya yönelik stratejiler
Çin’in haksız rekabetinin olumsuz etkilerine karşı Latin Amerika ülkelerinin daha kararlı ticaret savunma önlemleri uygulaması gerekiyor. Bu kapsamda antidamping düzenlemelerinin güçlendirilmesi ve yırtıcı fiyatlama uygulamalarına karşı yerel sanayileri koruyan ticaret anlaşmalarının hayata geçirilmesi önem taşıyor. Aynı zamanda Latin Amerika, daha yüksek çevresel ve kalite standartlarını karşılayabilen ürünler sunarak Çin ithalatına kıyasla rekabet avantajı sağlayabileceği yüksek kaliteli çelik segmentine odaklanmalı.
Latin Amerika çelik sektörü ayrıca inovasyon ve sürdürülebilirliğe yatırım yapmalı. Yeşil teknolojilerin benimsenmesi ve düşük karbonlu çelik üretimine odaklanılması, Latin Amerikalı üreticilerin küresel pazarda farklılaşmasını sağlayabilir. Bu yaklaşım, bölgenin sahip olduğu doğal kaynak avantajlarını da kullanarak hem rekabet gücünü korumasına hem de küresel ölçekte çelik üretiminin çevresel etkilerinin azaltılmasına katkı sunacaktır.
