Reuters’ın haberine göre Avustralya’nın önde gelen madencilik şirketi Rio Tinto, ülkede rekabetçi bir yeşil demir sektörü oluşturulmasının önünde ekonomik engeller olduğunu belirtti. Rio Tinto CTO’su Mark Davies, yüksek maliyetleri, sınırlı finansal teşvikleri ve hidrojen bazlı çelik üretim teknolojisinin tam anlamıyla gelişmediğini gerekçe göstererek sektörün kısa vadedeki potansiyeli konusunda şüpheleri olduğunu dile getirdi.
Avustralya’nın cevher kalitesi ve işlenmesinden kaynaklı zorluklar var
Genellikle yeşil demir olarak adlandırılan hidrojen bazlı doğrudan indirgenmiş demir (DRI), kömür veya doğal gaz yerine yenilenebilir enerjiden elde edilen hidrojen kullanılarak demir cevherinin işlenmesi yoluyla üretiliyor. Avustralya’nın, demir cevheri ihracatında dünya lideri konumuna rağmen cevherin çoğunlukla düşük kaliteli olması, doğrudan indirgenmiş demire dönüştürülmeden önce yüksek maliyetli bir işlemden geçmesini gerektiriyor. Bu durum, yerel yeşil demir üretimi için önemli mali zorluklar yaratıyor.
Hükümet desteği ve finansmanlar yetersiz
Bu yılın Şubat ayında Avustralya hükümetinin, yeşil demir tedarik zincirini desteklemek için 1 milyar Avustralya doları tutarında finansman sağlayacağı yönündeki açıklamasına rağmen Davies, bu yatırımın projeleri ekonomik olarak uygulanabilir hale getirmek için yetersiz olduğunu vurguladı. Davies, “Avustralya’da bunu yapmak pahalı. Burası bir şeyler inşa etmek için pahalı bir yer,” dedi.
Küresel karbon fiyatına ihtiyaç duyuluyor
Davies, yeşil demir projelerinin başarılı olmasına yönelik finansal motivasyonun sağlanması için küresel karbon fiyatının “birkaç yüz dolar” seviyesine ulaşması gerekeceğini vurguladı.
Benzer şekilde bir diğer yerel madenci BHP de kısa süre önce, Avustralya ve Çin’in karbonsuzlaşma için yaptığı iş birliğine rağmen yerel hidrojen bazlı DRI sektörünün gereken yüksek maliyetleri ve yapısal zorlukları aşamayacağını belirtmişti.
SteelOrbis’in gözlemlerine Avustralya’nın en büyük iki madencilik şirketinin açıklamaları, düşük karbonlu metal tedarikinde lider olunması yönündeki hedeflere rağmen Avustralya’da yeşil demir üretiminin ticari olarak uygulanabilirliğine ilişkin şüphelerin arttığını gösteriyor.
