Japonya Demir ve Çelik Federasyonu (JISF) tarafından 31. Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı (COP31) kapsamında 17 Kasım'da düzenlenen “Sanayinin Karbonsuzlaşması İçin Düşük Emisyonlu Ürün Piyasalarının Geliştirilmesi - Çelik ve Diğer Sektörlerden Değerlendirmeler” etkinliğinde düşük emisyonlu çeliğe yönelik talebin artırılması, dönüşüm maliyetlerinin değer zincirinde paylaşılması ve emisyon azaltımlarının uluslararası standartlarla tanınması ele alındı.
Açılışta konuşan JISF Çevre ve Enerji Komitesi Başkan Yardımcısı ve Nippon Steel Başkan Yardımcısı Hirofumi Funakoshi, hidrojen bazlı çelik üretimi dahil yenilikçi teknolojilerin geliştirilmesi ve büyük ölçekte uygulanmasının önemli zaman ve yatırım gerektirdiğini belirtti. Bu süreçte mevcut teknolojilerle emisyon azaltımına devam edilmesi gerektiğini ancak arz tarafındaki çabaların tek başına yeterli olmayacağını söyledi. Düşük emisyonlu ürünlerin çevresel değerinin satın alma kararlarına yansımasının yatırımlara öngörülebilirlik sağlayacağını vurguladı.
Çelikte yatırım kararları diğer sektörlerin gerisinde kaldı
Mission Possible Partnership (MPP) temsilcisi Catherine McFarlane, kuruluşun izlediği enerji yoğun sektörlerde 1.000'in üzerinde kapsamlı karbonsuzlaşma projesinin yaklaşık 4,8 trilyon $ yatırım fırsatı oluşturduğunu söyledi. Bu yıl 36 proje nihai yatırım kararına ulaşırken, çelik sektöründe yalnızca Çin'deki bir projenin bu aşamaya geçtiğini vurguladı. İnşaat ve otomotivin birlikte çelik kullanımının yaklaşık %65'ini oluşturduğunu ifade ederek bu sektörlere yönelik teşviklerin düşük emisyonlu çelik piyasasını geliştirebileceğini bildirdi. Finansman sağlanabilmesi için bazı projelerde 10-12 yıllık alım anlaşmalarına ihtiyaç duyulduğunu ve tek bir alıcının talebinin çoğu zaman yeterli olmadığını dile getirdi.
McFarlane, temiz ürünlerin toplam pazarın %5-10'una ulaşmasıyla maliyetlerin düşmeye ve yatırımcı güveninin artmaya başladığını aktardı. Çelikte %5 pazar payı eşiğine ulaşmak için talep tarafındaki politika desteğinin mevcut seviyesinin 18 katına çıkarılması gerektiğini ifade etti. MPP'nin analizine atıfta bulunarak bu hedefin yalnızca İklim Kulübü taahhüdüne katılan ülkeler üzerinden karşılanmasının otomotiv ve inşaat gibi öncü pazarlarda %40 yeşil çelik kullanım zorunluluğu gerektirdiğini ancak çelik üretimi yapan tüm büyük ekonomilerin katılımında ise oranın %20'ye düştüğünü paylaştı. Uygulamanın düşük oranlarla başlayabileceğini ancak yatırımlara güvence sağlamak için bu oranların hangi takvimle artırılacağının önceden açıklanması gerektiğini vurguladı.
Japonya'da yeşil çelik ürünlerine yönelik talep 100.000 mt'un biraz üzerinde
JISF Uluslararası Çevre Stratejisi Komitesi Başkanı ve Nippon Steel Çevre Planlama Bölümü Genel Müdürü Hitoshi Dohnomae, Japon çelik üreticilerinin 2040'a kadar elektrik ark ocaklarına kısmi geçiş, yüksek fırınlara hidrojen enjeksiyonu ve karbon yakalama, kullanma ve depolama (CCUS) uygulamalarıyla emisyonlarını aşamalı olarak azaltmayı hedeflediğini söyledi. Hidrojen bazlı DRI teknolojisinin geliştirilmesine devam edildiğini belirten Dohnomae, hurda miktarı ve kalitesinin özellikle yüksek kaliteli çelik üretiminde kısıtlayıcı olmaya devam ettiğini kaydetti. Temiz enerji ve hidrojen tedarik altyapısının henüz yeterli olmadığına ve maliyetlerin yüksek kaldığına dikkat çekti.
Japonya'da kamu alımları ve özel sektör talebine yönelik desteklere rağmen yeşil çelik ürünlerine yönelik talebin henüz 100.000 mt'un biraz üzerinde olduğunu söyleyen Dohnomae, bu miktarın Japon'daki yüksek fırın bazlı çelik üreticilerinin satışlarının yaklaşık %0,1'ine karşılık geldiğini aktardı. Yeşil çelik ürünleri tedarik kapasitesinin 2030'da 3 milyon mt'a ulaşacağını, talep büyümezse karbonsuzlaşma çabalarının bu noktada duraksayabileceğini dile getirdi.
Kamu alımları, karbon fiyatlandırması ve alıcı teşvikleri öne çıktı
WWF Japonya temsilcisi Toshitake Tanuma, düşük emisyonlu çelik için talep yaratılırken üretim maliyetlerinin de düşürülmesi gerektiğini dile getirdi. Daha düşük maliyetli temiz elektrik ve Avustralya gibi ülkelerden yeşil hidrojen bazlı DRI tedarikinin değerlendirilmesini önerdi. Kamu alımlarının %40-50'sinin yeşil çeliğe yönlendirilmesinin yıllık 3 milyon mt üretimi karşılayacak talep oluşturabileceğine dikkat çekti. Ayrıca yeşil çelik satın alan şirketlere vergi indirimleri gibi destekler sağlanabileceğini ifade etti.
Japonya Çevre Bakanlığı temsilcisi Ryuzo Sugimoto, hükümetin kamu alımlarıyla başlangıç talebi oluşturma, otomotiv ve inşaat gibi sektörlerde özel talebi teşvik etme ve çevresel değeri güvenilir biçimde değerlendirme olmak üzere üç alanda çalıştığını söyledi. Hedefin, zamanla özel sektör öncülüğünde büyüyen bir pazar oluşturmak olduğunu belirtti. Dohnomae ise müşterilerin küçük fiyat artışlarını dahi kabul etmeye isteksiz olduğunu, AB'nin karbon fiyatının sektörün emisyon azaltım maliyetlerinin altında kaldığını ifade etti. Açık ve uzun vadeli talep sinyallerinin nihai yatırım kararları için gerekli olduğunu vurguladı.
Uluslararası hesaplama standartları ve enerji tedariki tartışıldı
GHG Protocol temsilcisi Ovais Sarmad, ISO ile uyumlu standartlar geliştirmek üzere iş birliği yapıldığını söyledi. Kapsam 2 ve Kapsam 3 emisyon standartlarındaki güncellemelerin 2027'nin ikinci çeyreğinde görülmesinin beklendiğini belirten Sarmad, sürecin şeffaflık ve bütünlüğe dayalı istişarelerle yürütüldüğünü ifade etti. Sedigas Genel Sekreteri Naiara Ortiz de Mendíbil Romo, yüksek ısı ihtiyacı bulunan çelik gibi sektörlerde elektrifikasyonun yanı sıra biyometan ve yenilenebilir hidrojene de ihtiyaç olduğunu söyledi. Daha yüksek maliyetler, izin süreçleri ve toplumsal kabul sorunlarının aşılması için kamu-özel sektör iş birliği gerektiğinin altını çizdi.
Kapanışta panel moderatörü, JISF Enerji ve Teknoloji Komitesi Başkanı ve JFE Steel temsilcisi Hiroyuki Tezuka, üretim teknolojilerinin karbonsuzlaştırılmasıyla pazar oluşturmanın ayrı zorluklar olduğunu vurguladı. Dönüşüm maliyetlerinin nihai tüketiciler dahil değer zinciri boyunca paylaşılması ve emisyon azaltımlarının değerinin görünür hale getirilmesi gerektiğini ekledi.
